Teun Hocks

Teun Hocks door Frank van de Schoor

Museumgasten worden tijdens rondleidingen vaak aangemoedigd om het afgebeelde landschap in gedachten binnen te gaan. De horizon achter de schilderijlijst brengt de toeschouwer in vervoering. Vooral landschapsafbeeldingen nodigen uit om de geschilderde natuur in te stappen en een zinnenprikkelende wandeling te maken. Inderdaad neemt de bezoeker de bekoorlijke voorstelling doorgaans goed in zich op, laat zijn fantasie de vrije loop en begeeft hij zich met een voldaan gevoel naar de volgende museumzaal.

Illusie

Op het hier afgebeelde kunstwerk, waarop vijf landschappen in een museaal aandoende opstelling zijn opgehangen, voegt de kijker de daad bij het woord en begeeft zich letterlijk in het schilderij. Het suggestieve tafereel blijkt een illusie. Of lukt het deze kunstliefhebber toch om daadwerkelijk zicht te krijgen op een betoverend landschap? Het fotowerk hoort thematisch typisch in een museum thuis en raakt de kern van het ronddwalen in een aansprekende kunstverzameling en het verwerken van de opgedane indrukken. De ijver waarmee de man zijn onderzoek verricht werkt ook op de lachspieren.

'Hopeloze missie'

Teun Hocks is een scherpzinnig waarnemer die als kunstenaar zijn kijk op het leven op treffende wijze verbeeldt. Hij verklaart: 'mijn meneertjes zijn heel dapper allemaal hopeloze dingen aan het doen.' Opmerkelijk is het zelfbeeld van de kunstenaar zoals dat tot uitdrukking komt in de karikaturale poses die hij als acteur aanneemt in het door hem zelf geconstrueerde decor. In 1990 al zegt Hocks hierover: 'Ik ben een knoeier, een prutser, een bedrieger. Ik ben inconsequent…' Zijn intrigerende beelden zijn een combinatie van fotografie, tekenen en schilderen. Meestal schildert hij eerst decors, fotografeert ze in zwart-wit, geeft ze een sepia-bad en kleurt ze later weer in met olieverf. De meneertjes, die in de suggestieve decors acteren, zijn verzeild geraakt in absurde situaties die ze onbevangen tegemoet treden.

Verontrustend

Het zijn bijna filmische scènes, momentopnames van een gebeurtenis die plotseling tot stilstand is gekomen. Hocks is regisseur, veelvuldig hoofdrolspeler en uitvoerder van zijn werk. Hij is een ideeënkunstenaar die ons graag meeneemt in zijn ongebreidelde fantasieën. De kwalificatie van prutser is verre van terecht en is bedoeld als een spel met de kijker. In werkelijkheid is hij een perfectionist die pas tevreden is over een werk als de suggestie volkomen geloofwaardig en dus verontrustend is. De voorstelling lijkt op een droombeeld waarin droom, visioen, faalangst en nachtmerrie dicht bij elkaar liggen. Het werk gaat over het leven zelf, over het menselijk tekort en tegelijk over het grensverleggend inzicht dat de nieuwsgierige kijker kan verwerven.

Deze tekst en aanvullende gegevens zijn te vinden in Van Trajanus tot Tajiri - collectie Museum Het Valkhof, Nijmegen 2009, ISBN 978 90 6829 094 3.

Voorwerpen