Servie Janssen

Servie Janssen door Provincie Gelderland

(Eindhoven, 1949 - Nijmegen, 2018)

Servie Janssen was een succesvol kunstenaar die in de jaren 1970 bekend werd als exponent van de experimentele Nederlandse performancekunstbeweging, onder wie Wies Smals en kunstenaars Gerrit Dekker en Ben d’Armagnac. Hij studeerde aan de Stadsacademie van Toegepaste Kunsten in Maastricht (1967-71) en in de jaren daaropvolgende aan de Academia Sztuk Pieknych te Krakau en studeerde in 1975 af aan de Jan van Eyckacademie in Maastricht.

Zijn conceptuele kunst kent vele vormen, zoals de eerder genoemde performances, schilderijen, ruimtelijke installaties, videokunst en kunstenaarsboeken. Deze verenigen referenties aan verschillende onderwerpen, zoals religie, filosofie en literatuur. Niet zelden zijn hierin reflecties op de kunstgeschiedenis, het kunstenaarschap en het lichaam verweven, zoals in zijn performance Prisma (Glaswand) (1979, tijdens de Eerste Internationale Symposium van Performancekunst, Lyon) waarin hij zich achter een glaswand opgesloten in een hoek bevindt om zich (glas)stukje voor (glas)stukje hieruit te bevrijden. Kantelen uit datzelfde jaar, vond plaats in het Theater aan de Rijn in Arnhem. In deze performance laat Janssen, slechts door enkele spotlights verlicht, zich tegen een vrijstaande wand op het stoffig gemaakte podium vallen, om deze weer op te richten en de handeling te herhalen.

Servie Janssen heeft tentoongesteld in binnen- en buitenland. Hij was als gastdocent verbonden aan verschillende kunstacademies (Halifax, Nova Scotia; Amsterdam; Arnhem; Breda; Groningen) en de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam. Janssen was oprichter van presentatieruimte Passionata IBK, in Nijmegen, waar hij sinds 1977 woonde en werkte.

Voorwerpen