Rosemin Hendriks

Rosemin Hendriks door Provincie Gelderland

(Velp, 1968)

Al meer dan twintig jaar tekent Hendriks bijna alleen maar haar eigen gezicht. Uit haar grote voorraad foto’s van zichzelf kiest ze er telkens één die het uitgangspunt vormt voor een nieuwe tekening. De gekozen foto roept bij haar een associatie op van iemand die ze zou willen of kúnnen zijn, bijvoorbeeld een filmster of een huisvrouw. Hoewel ze vaak duidelijk herkenbaar is, is er van een echt zelfportret geen sprake.

Haar wijze van tekenen staat van tevoren vast. Elke tekening start ze met het linkeroog, waarna ze reageert op wat zich al tekenend voordoet. Een lijn of een vorm roept altijd een andere vorm of lijn op. Door deze structuur ontstaat er tegelijkertijd ruimte voor nieuwe associaties: ‘als ik een plaatje van een kwal heb gezien, teken ik soms ’s-avonds onbedoeld een mond die daar veel op lijkt. En zo kan het ook gaan met bijvoorbeeld doorgesneden groenten’. Doordat ze zich tijdens het tekenen steeds laat verrassen door nieuwe vormen, is het proces van het tekenen flink vertraagd. Zo kan ze weken of zelfs maanden werken aan een tekening.

Hendriks woont en werkt in Arnhem, waar haar werk is verworven door het Museum Arnhem.

Voorwerpen