Robert Terwindt

Robert Terwindt door Frank van de Schoor

Het schilderij Met uitzicht op zee is karakteristiek voor de stilistische ontwikkeling die de kunstenaar sinds 1996-'97 heeft doorgemaakt. Het handschrift en de verfbehandeling zijn beheerster, meer uitgebalanceerd geworden. De eerdere kleurexplosies hebben plaatsgemaakt voor kleuraccenten. De gevoelssfeer krijgt meer ruimte, maar de theatrale handeling blijft nadrukkelijk aanwezig.

Onstuimig en onweerstaanbaar

Het 'uitzicht op zee' dient vrij letterlijk te worden opgevat, aangezien de branding met zeezicht direct lijkt te beginnen bij de openstaande deuren van het atelier van de kunstenaar. Het lijkt of de glaswand compleet is weggeslagen en de aanwezige personen en spullen genadeloos worden blootgesteld aan weer en wind. Het water is onstuimig, de schuimkoppen liggen op de golven. De aanwezigen hangen bijna letterlijk uit het raam. De fascinatie van het buiten is onbedwingbaar. Het uitzicht op het ruime sop en het contact met de elementen is onweerstaanbaar. Terwindt is een gepassioneerde, volbloed schilder met grote verbeeldingskracht. De omgang met de olieverf is hierbij bepalend. De verf wordt pasteus opgebracht, de schilder bewerkt het doek met brede gebaren, afgewisseld met heftige streken. Hij werkt graag nat in nat, want impulsiviteit is onontbeerlijk. Terwindt ervaart het schilderen als een spontaan proces. Hij beschouwt het medium als een verlengstuk van zijn denken en zijn onderbewustzijn: 'Schilderen is een gedachtenstroom de kans geven zich te ontwikkelen'.

Snijvlak van figuratie en abstractie

De toonzetting van de grootformaat doeken geschiedt in een lyrische schildertrant. Alle middelen worden ingezet om het tableau optimaal voor het voetlicht te brengen. De compositie is strak opgezet, het gebaar is groots, de kleurstelling is contrastrijk, de toets is robuust. Het schilderij dat voortvloeit uit deze werkwijze heeft een voelbare lading. De schilderkunst van Robert Terwindt beweegt zich steeds op het snijvlak van figuratie en abstractie. Hij zoekt zijn artistieke weg tussen beide polen: 'Mijn schilderkunst is een poging een taal te vinden die leesbaar is, dus met realistische symbolen en elementen, maar waarin ik mij ook emotioneel kan uitdrukken, daarvoor biedt abstractie mij de beste mogelijkheid'.

Verhalenverteller

In de ontwikkeling van zijn werk is het abstraheren en vervolgens weer het gedeeltelijk terugkeren naar de figuratie steeds in golfbewegingen zichtbaar. Abstractie wordt doorgaans toegepast als de kunstenaar inhoudelijk een zekere afstand wil nemen tot het onderwerp. Het accent komt dan primair te liggen op de structuurbepalende elementen van de schilderkunst, zoals kleurstelling, verfbehandeling, lichtwerking en ritme. Terwindt is zich er terdege van bewust dat hij een verhalenverteller is die graag mythische, maar ook herkenbare belevenissen uitbeeldt. Eenmaal in de trance van het verhaal treedt de figuratie bijna als vanzelf weer op de voorgrond. In ieder geval is de centrale voorstelling - herkenbaar of ongrijpbaar - dusdanig meeslepend geschilderd, dat een abstrahering in vorm en een uitbundige vermenging van kleur optreedt. Een doek van Robert Terwindt moet je ondergaan: het maakt je deelgenoot in het avontuur van de schilderkunst.

Deze tekst en aanvullende gegevens zijn te vinden in Van Trajanus tot Tajiri - collectie Museum Het Valkhof, Nijmegen 2009, ISBN 978 90 6829 094 3.

Voorwerpen