David Vandekop

David Vandekop door Frank van de Schoor

De houten sculptuur is krachtig en robuust. De ruw ogende blokken zijn in delen totplastische volumes gekapt; eenmaal samengevoegd en opeengestapeld komt er een ingenieus bouwwerk tevoorschijn. Ontstaan is een voorstelling die neigt naar figuratie.

Verlangen naar de klassieken

Bij deze sculptuur zijn de lichaamsvormen van de gevallen engel goed herkenbaar, hij is terechtgekomen op drie bollen. Zijn blauwe vleugel steekt omhoog. Vallende Engel, Het Verlangen is het laatste beeld dat Vandekop heeft gemaakt. Een jaar eerder, in 1993, vervaardigde hij een andere Gevallen engel, die op een sokkel ligt te midden van drie zuilen. De engel is rugwaarts naar beneden gestort, zijn vleugel is als het ware in de grond gespietst. Naast de figuur staat de vleugel recht overeind. Een engel is een gezant van de goden en beschikt over bovennatuurlijke krachten. Als rechterhand van de godheid kan een engel de mensen sturen en over hun lot beschikken. Ondanks hun onaantastbaarheid kunnen ook engelen ten val komen. Maar zelfs gevallen engelen, demonen of afgoden, behouden hun macht over de natuurwetten en blijven invloed uitoefenen op de mens en de atmosfeer.Een mens blijft altijd verlangen naar een beschermende engel of een afvallige engel. Het thema van de neergestorte engel verwijst natuurlijk ook naar de mythe van Icarus, zoon van meesteruitvinder Daedalus. Hij vloog met door zijn vader gemaakte vleugels van was en veren hoog boven het eiland Kreta, ontkomen aan het labyrint waar zij gevangen werden gehouden. De jonge Icarus was zo overmoedig dat hij te hoog vloog. De zon deed de was smelten waarmee de vleugels waren bevestigd en Icarus viel in de zee.

Balans

Boeiend aan de beeldhouwkunst van David Vandekop is de unieke combinatie van twee kenmerkende kwaliteiten. Aan de ene kant is er de ambachtelijke aanpak en een academisch te noemen opvatting over sculptuur, die blijkt uit zijn materiaalkeuze en thematiek. Aan de andere kant is hij altijd onderzoekend ingesteld geweest, met een antenne voor de actuele ontwikkelingen in de internationale beeldhouwkunst. Zijn beelden zijn geconstrueerd en vaak samengesteld uit meerdere materialen. Het werk is ruimtelijk opgesteld, waarbij de afzonderlijke delen elkaar in balans houden. Het lijkt alsof hij zijn beelden bij voorkeur als een geïmproviseerde installatie wilde presenteren.

Mythologische verbeeldingskracht

Hij hield niet van een conceptuele, theoretische benadering van de beeldhouwkunst. Liever stelde Vandekop zich open voor de spirituele beleving van kunst en natuur en de impact van mythische krachten op de creatieve, scheppende mens. Met zijn werk leefde hij in de sfeer van de klassieke mythologie. Dionysos, de godheid van wijn en vruchtbaarheid, waarde rond in zijn atelier. In het Zeeuwse landschap rond Dreischor beleefde hij het landschap intens. Het licht en de heldere lucht, de wolkenpartijen, het water en de dijken, de weidse ruimte, dit alles speelde een belangrijke rol door de kadans, de golven en het ritme, die erin steken. De invloed van de locatie rond zijn atelier in Zeeland, is voelbaar. Dagelijks zag Vandekop Eos, de rozevingerige godin van de dageraad, aan de horizon oprijzen, ook kondigden zich de goden van de wind, de aarde en de zee aan in de kustprovincie. In de beleving van de kunstenaar bevolkten eveneens Dana├ź, Leda en Zeus deze wereld. Hij ervoer in de Griekse mythologie een magische verbeeldingskracht. De goden van de klassieke oudheid heeft hij daadwerkelijk opgezocht tijdens zijn vele reizen op zoek naar de verdwenen culturen in Zuid-Europa.

Deze tekst en aanvullende gegevens zijn te vinden in Van Trajanus tot Tajiri - collectie Museum Het Valkhof, Nijmegen 2009, ISBN 978 90 6829 094 3.

Voorwerpen