Collectie Gelderland

Painting ruins (white car)

Lida Abdul vluchtte midden jaren tachtig uit Afghanistan. Haar performances, die ze vaak vastlegt op film en foto, bestaan uit een eindeloze herhaling van een bepaalde beweging, waarmee ze associaties oproept met rituele handelingen. Landschappen en ruïnes functioneren in haar films vaak als stille getuigen van de nasleep van oorlog en de huidige toestand van haar vaderland Afghanistan. In de serie 'Painting the Ruins of Kabul' bestrijkt Abdul de overgebleven ruïnes na de ‘war on terror’ met witte verf. Voor haar is dit een manier om de stad te ontdoen van alle verschillende ideologieën waaronder Kabul jarenlang gebukt is gegaan. Ze toont een ruimte die eens zo vertrouwd was, maar nu slechts lijkt te herinneren aan oorlog en geweld. Het wit schilderen lijkt tevens een commentaar op het 'witwassen' van de geschiedenis, waarmee slechts een eenzijdig perspectief overblijft.