Collectie Schilderkunst (20e eeuw: 1945-1985)

Binnen deze deelcollectie staat de figuratieve kunst na de Tweede Wereldoorlog centraal. Lang niet iedereen werd in de jaren vijftig en zestig blij van COBRA, geometrische abstractie of conceptuele kunst. Er waren allerlei tegendraadse kunstenaars actief die zichzelf als vanouds als figuratief of realist bestempelden. Zij wezen de modernistische vormen en kleuren niet af, maar keerden zich tegen het idioom van de experimentelen, dat na de oorlog in de Nederlandse kunstwereld norm was geworden. Voorbeelden zijn de Haagse kunstenaars Herman Berserik en Co Westerik. In de jaren zeventig ondergingen leerlingen van Westerik als Pat Andrea en Walter Nobbe invloed van hun academiedocent. Zij zijn zowel goed in deze deelcollectie als in de deelcollectie werken op papier vertegenwoordigd, zij het niet met zo’n stevige plek als de kunstenaars van de Nieuwe Figuratie. Onder deze naam scharen zich sinds de late jaren zestig schilders als Alphons Freymuth, Reinier Lucassen, Hannes Postma, Roger Raveel en Yvan Theys. Zij hechten geen waarde aan een perspectivisch juiste weergave van de werkelijkheid en spelen begrippen als vlak en ruimtelijk, figuratief en abstract tegen elkaar uit. Soms combineren zij verschillende stijlen binnen een werk. Wat betreft hun belangstelling voor alledaagse beeldcultuur zijn er parallellen met de pop art, maar zij werken ook met beeld- of stijlcitaten van kunstenaars uit het verleden. Kunstenaars als Ad Gerritsen, Harry Gerritz, Klaas Gubbels, Charlotte Mutsaers, Har Sanders en Siet Zuyderland sluiten op uiteenlopende wijze aan bij de nieuw-figuratieve tendens, maar nemen een meer onafhankelijke positie in.